Zbiórka Żywności Podziel się Posiłkiem:3-4.10.2014

Sprawdź, gdzie zbieramy »

Depresja w ciąży: co robić, gdy ciąża wywołuje depresję

134 komentarze
Autor: Agnieszka Roszkowska

Choć zjawisko depresji okołoporodowej kojarzy się głównie z okresem po porodzie, to depresja występuje także podczas ciąży. Jak odróżnić depresję od złego nastroju? Komu depresja w ciąży szczególnie zagraża i jak należy wtedy zareagować?

Depresja w ciąży wielu osobom wydaje się niemożliwa. Przecież oczekiwanie na dziecko niemal powszechnie uważa się za okres radosny i pełen nadziei. Tymczasem nie zawsze tak jest. Choć coraz częściej otwarcie mówimy też o tym, że ciąża to czas trudny, niewolny od lęków i problemów, to jednak temat ciążowej depresji rzadko pojawia się publicznie. A jest to sprawa bardzo poważna. Depresja jest ciężką chorobą, której wykrycie wymaga działania – skoordynowanego leczenia, wsparcia ze strony osób bliskich, rodziny, otoczenia. Lekceważenie problemu nie sprawi, że rozwiąże się on sam, a co więcej, może mieć fatalne konsekwencje. Piszemy o tym, by zwrócić na depresję uwagę zarówno przyszłych mam, jak i osób im bliskich, zwłaszcza partnerów. To oni mogą pierwsi zauważyć, że dzieje się coś niepokojącego. Bądźcie czujni, ta choroba duszy dotyka ok. 10 proc. przyszłych mam. A z depresją jest tak, że osoba chora nie musi sobie zdawać z tego sprawy. Szczególnie kobieta w ciąży będzie wypierać z własnej świadomości takie podejrzenia. Nie chce się przyznać do depresji, bo czuje się winna, że nie potrafi odczuwać z powodu ciąży szczęścia i radości – a przecież takie są społeczne oczekiwania wynikające z idealistycznego postrzegania macierzyństwa jako „stanu błogosławionego”.

Nie przegap

Depresja w ciąży: kto jest zagrożony

Każde zdarzenie życiowe, które powoduje dużą zmianę – i negatywne, i pozytywne – jest stresogenne. Ciąża nigdy nie jest obojętna emocjonalnie – nawet gdy jest oczekiwana, wywołuje niepokój, zmusza do rezygnacji z pewnych planów. Tym bardziej więc negatywne emocje przeżywa kobieta, która jest ciążą zaskoczona, zwłaszcza gdy nie ma stałego partnera czy jest niepełnoletnia. Nowa sytuacja wywołuje w niej obawy, czy sobie poradzi – zarówno w sensie finansowym, jak i psychologicznym. Ciążę postrzega jako krzywdę. Z kolei kobieta bardzo samodzielna, aktywna, może ciążę odbierać jak stratę – to dla niej utrata wolności, sylwetki, możliwości – przez jakiś czas – samorealizacji. Dla wielu kobiet ciąża to przede wszystkim zagrożenie – boją się one o zdrowie swoje i dziecka, obawiają się tego, co je czeka, przewidują groźne sytuacje w przyszłości. A więc ciąża początkowo niemal zawsze wiąże się z negatywnymi emocjami, tylko jedne kobiety potrafią sobie z nimi poradzić, a inne nie. Lepiej sobie radzą osoby elastyczne, otwarte na zmiany, o wysokiej samoocenie. Z pewnością trudniej jest kobietom nadwrażliwym, lękowym, z pesymistycznym obrazem świata i siebie.
Bardziej zagrożone są te przyszłe matki, które trudno nawiązują relacje, mają kłopoty z komunikowaniem się z otoczeniem, nie potrafią zwracać się po wsparcie i pomoc. Oprócz tych cech osobowościowych psychologowie wyodrębnili jeszcze kilka czynników, które zwiększają ryzyko wystąpienia depresji podczas ciąży. Oto one:

  • przeprowadzka do innej miejscowości w ciągu ostatnich 6 miesięcy
  • złe relacje z partnerem
  • złe relacje z własną matką
  • problemy finansowe, brak pracy
  • przebyte poronienie, komplikacje w poprzedniej ciąży lub przy porodzie
  • choroby psychiczne w rodzinie
  • samobójstwa w rodzinie
  • problemy psychiczne matki w przeszłości: leczenie psychiatryczne, samookaleczenia, próby samobójcze.

Objawy depresji w ciąży

Wykrycie depresji u ciężarnej to zadanie niełatwe. Ciąża, nawet ta oczekiwana, jest bowiem zawsze okresem trudnym psychicznie i emocjonalnie. Kobieta, zwłaszcza w pierwszych miesiącach trwania ciąży, często ma obniżone samopoczucie, odczuwa skrajne emocje, w tym smutek i lęk, jest zmęczona, zniechęcona do aktywności, brak jej energii. Są to tzw. objawy depresyjne, które występują – według różnych szacunków – u 30–70 proc. ciężarnych. Ale gdy złość, smutek i zniechęcenie mieszają się z radością, podekscytowaniem, nadzieją – to nie jest depresja, tylko typowa dla ciąży ambiwalencja uczuciowa spowodowana zmianami hormonalnymi. Kiedy jednak uczucie przygnębienia nie mija, a nawet się pogłębia, gdy kobieta całymi tygodniami żyje na zwolnionych obrotach, jest permanentnie zmęczona, smutna, nic jej nie interesuje – przestaje to być zachowanie normalne. Niepokojącymi objawami są zaburzenia rytmu dnia (zmęczenie odczuwane już od rana, trudności z zasypianiem lub nadmierna senność) i zmiana łaknienia (np. nagłe drastyczne obniżenie apetytu lub jego wzrost), ale często zachowania takie są składane na karb ciąży. Podobnie jak kłopoty z koncentracją i pamięcią – inne ważne objawy depresji.
O chorobie można mówić wtedy, gdy kobieta ocenia siebie i rzeczywistość bardzo krytycznie, depresyjnie, ma stale obniżoną samoocenę, towarzyszy jej poczucie winy i bezwartościowości. Nic jej nie cieszy – także to, co dawniej lubiła, nie wykazuje niczym zainteresowania, utraciła zdolność do przeżywania radości. Nie widzi wyjścia z sytuacji, nie ma ochoty żyć dalej – do tego stopnia, że pojawiają się myśli samobójcze. Wiele takich historii wysłuchują psycholodzy dyżurujący przy telefonie zaufania dla kobiet w ciąży. Dzwonią tam kobiety, które przez kolejne dni i tygodnie nie potrafią powstrzymać płaczu, albo zdesperowani mężowie, bojący się zostawić żonę samą w pokoju, by w tym czasie nie wyskoczyła przez okno.

2
1
fb udostępnij tweet udostępnij g+ udostępnij print wydrukuj
Zobacz także

Aktualizacja: 02.09.2014

Komentarze (1 - 10 z 134)
lex, 12.06.2014 13.11
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
jestem w pierwszej ciąży i mam ochotę się zabić. I nie przez samą ciążę, ale przez swojego pieprzonego męża. Zostałam zmuszona do małżeństwa, bo ciąża i nigdy w życiu nie byłam tak nieszczęśliwa. Mąż mnie totalnie nie rozumie, liczą się tylko jego problemy i potrzeby. Zachowuje się jak duży, samolubny bachor. Czuję się zaszczuta i bez prawa głosu. Nienawidzę swojego życia, chciałabym poronić, żeby móc się od tego wszystkiego uwolnić.
 
mandii, 14.05.2014 13.13
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Witam dziewczyny! jak tak czytam te wszystkie wasze komentarze to ja mam to samo,jestem z drugim dzieckiem w ciązy,z moim meżem nie moge sie dogadac,jak dowiedzialam sie o ciazy to doznalam szoku.Ciagle mam dola,maz stracil prace i zalesc nie moze,mieszkam z mama,nic mi sie nie chce,mam ciagle doła,na dodatek mam astme i biore leki wziewne i martwie sie jeszcze tym zeby dziecko bylo zdrowe od tych sterydow,poprostu jestem w dołku,nie wiem jak to dalej bedzie:((
 
pp, 12.04.2014 15.44
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Trzymaj się. Na pewno bedzie lepiej. Wysiłek fizyczny bardzo pomaga.
 
adula, 29.03.2014 13.03
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Witam, piszę pracę licencjacką na temat opieki okołoporodowej nad kobietami z depresją. Jeśli któraś z Pań byłaby tak miła i zechciała podzielić się ze mną swoim doświadczeniem z tego etapu, byłabym ogromnie wdzięczna. Mój e-mail: howard194@wp.pl
 
Ania, 21.03.2014 22.44
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Jestem w trzecim miesiącu ciąży. Do niedawna cieszyłam się, a teraz wszystko widzę czarno, leję łzy, to macierzyństwo mnie przeraża. Mam 38 lat, jest to moja pierwsza ciąża. Leczyłam depresję, mam też chorobę Haschimoto, ale na czas leczenia odstawiono mi depralin. Nie mam siły, przesypiam znaczną część dnia, jestem zobojętniała... Wstałam i z dnia na dzień to co cieszyło zaczęło przerażać.
 
Matka bez Depresji, 31.12.2013 00.57
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Dziewczyny! Cieżko się czyta te wpisy, bo jakbym słuchała siebie sprzed kilkunastu mcy... Muszę Wam poradzić krótko: idźcie do psychiatry!!! Jeśli to za trudne zwierzyć się mężczyźnie, to poszukajcie KOBIETY LEKARZA - jest wiele kobiet o specjalizacji psychiatrycznej, one rozumieją te wszystkie objawy które opisuje każda z Was poniżej (zresztą mężczyzna lekarz tez swietnie je zna). A co najważniejsze - ci lekarze naprawdę potrafią Wam pomoc! Ja tez nie wierzyłam, ze mogę poczuć się lepiej, byłam zniechęcona do życia i zła na cały świat. Jak nie spałam całymi dniami, to urządzalam mężowi sceny o naczynia niewystawione do zmywarki... Teraz staram się o drugie dziecko, w pierwszej ciąży zespół HELLP, mały ważył 1,6 kg, przeżyłam traumatyczne walkę z personelem szpitala o prawo do karmienia piersią, bo mały był na intensywnej opiece rozdzielony źe mną... W tym roku przeszłam poronienie ciąży bliźniaczej z wpadki - 4 miesiące temu... Ale nie poddaję się. Biorę leki, po których jestem zupełnie innym człowiekiem. A może powinnam napisać - po których wreszcie WRÓCIŁAM DO DAWNEJ SIEBIE z tych otchłani czarnej rozpaczy... Teraz odstawilam jeden lek, drugi ciągnę zgodnie z umowa z lekarzem do dnia potwierdzenia ciąży, chodzę tez na psychoterapię - wszystko na NFZ. Czasami cieżko jest się dostać na wizytę wiec moja podpowiedź: miasta często finansują programy psychiatryczne dla osób UZALEZNIONYCH i RODZIN. Jeśli macie w rodzinie kogoś z problemem alkoholowym, narkotyków czy nawet uzależnienia innego typu jak hazard/ komputer, to można się "podpiąć" pod taki program (sama nie musisz być uzależniona). W tych poradniach tez leczą "normalne" depresje, otrzymasz pomoc, a mają krótsze terminy oczekiwania (szczególnie na pierwsza wizytę u psychiatry) i naprawdę dobrych lekarzy i psychologów. W Warszawie jest na pewno taki program, ale w innych miastach z pewnością tez. Oczywiście, jak kogoś stać, to prywatnych psychiatrów jest bez liku. Jak któraś chce pogadać to piszcie swoje e-maile - będę tu zaglądać. Szukam informacji jakie leki antydepresyjne i przeciwlękowe można stosować w ciąży. Na razie nie zdecydowałam się cokolwiek brać, ale chcę wiedzieć na wszelki wypadek.
 
mezatak92, 28.12.2013 23.42
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
witam wszystkie kobiety mające problem, bo ja też go mam.. jestem w 26 tygodniu ciąży i wcale mnie to nie raduje wręcz przeciwnie, chodzę nie obecna całymi dniami, często w nocy płaczę ( mam już córkę 4 letnią). miałam już nie mieć więcej dzieci, a tu taka niespodzianka trochę nie na miejscu, jestem w związku ojcem córki ale nie mam żadnego wsparcia z jego strony, kiedy proszę go aby poszedł ze mną na badanie usg zawsze wymyśli sobie jakąś wymówkę albo mu coś wypadnie pilnego czego nie może odwołać a ja spadam wtedy na drugi plan.. kiedy proszę go aby dotknął brzuch i poczuł kopniaki dziecka robi to bardzo nie chętnie a jego ręka na moim brzuchu nie jest dłużej niż 20 sekund, boję się że sobie nie poradzę po porodzie, że będę dookoła słyszała same zarzuty i krytykę, teraz nie radzę sobie psychicznie chodzę nie wyspana, nie przytomna, nic mi się nie chce wszystko mnie boli, nie mogę patrzeć na jedzenia bo automatycznie wymiotuje, nie wiem co się ze mną dzieje, w pierwszej ciąży nie miałam takich objawów nie bałam się jakoś co będzie po porodzie mimo że ciąża była nie planowana.. proszę pomóżcie mi sylwiacholewa@wp.pl
 
Karolinka1985, 13.12.2013 17.56
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Witam serdecznie! Przed ciążą, jakieś ponad rok temu, miałam depresję lękową i przyjmowałam nawet leki antydepresyjne, jednak starałam się po podleczeniu odstawić leki, aby nie faszerować się chemią, tylko nastawić się pozytywnie do życia. Gdy dowiedziałam się o planowanej i bardzo chcianej ciąży, oczywiście leków już nie przyjmowałam i czułam się szczęśliwą kobietą, której marzenia zaczęły się spełniać. Jednak w 3 miesiącu ciąży depresja powróciła, płacz, nerwy i obwinianie wszystkich dookoła za moje porażki, za to że mi smutno i źle. Przestałam sobie z tym zupełnie radzić. Wciąż walczę i chcę nastawić się pozytywnie, ale nie zawsze mi to wychodzi... Tym bardziej że niedawno przeprowadziłam się z mężem i córką na wieś, gdzie jest mi to bardzo obce, gdyż wcześniej mieszkałam od urodzenia w mieście - przyzwyczajam się, wiem że byłoby łatwiej, gdyby była inna pora: lato, wiosna a tak szaro-bura jesień i zima się ciągnie. Życzę powodzenia wszystkim przyszłym mamom, które mają podobny problem i duużo zdrówka dla dzidziusia!!!!
 
Pear, 19.10.2013 20.40
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
Witam dziewczyny! Jestem w podobnej sytuacji i szukam wyjścia, wsparcia, już sama nie wiem czego! Jestem w 24 tc i to półmetek chyba mojego końca jako osoby w pełni normalnej! Nie mam pojęcia co się dzieje i jak sobie z tym radzić! Zawsze myślałam ze ciążą to okres najpiękniejszy dla kobiety a dziś po omacku szukam wyjścia z tego wszystkiego! Ja osoba silna, opanowana, radzaca sobie ze wszystkim sama od najmłodszych dziś szukam pomocy, rozmowy, wsparcia! Jeśli któraś z Was ma ochotę podzielić się problemami, troskami, obawami, nawet tymi najglebszymi to piszcie! mariolapear@gmail.com
 
martyna, 17.10.2013 21.20
» zgłoś nadużycie » ODPOWIEDZ
dla mnie gdy dowiedzialam sie ze jestem w ciazy wszystko bylo ok,cieszylam sie i wogole, lecz mam coreczke prawie dwu letnia z ktora na poczatku cizy bylam w szpitalu.. zostala poparzona dosc powarznie, nie byl to jej pierwszy pobyt wszpitalu. bardzo to ptzrezylam w pierwszym tyg pobytu w szpitalu krwawilam. aleumiarkowalo sie wszystko gdy mialam mniej nerwow. corkapo szpitalu jest bardzo przywiaana do mnie jestem z nia sama calymi dniami nikt mi nie pomaga w codziennych obowiazkach, do tego mam meza i tescia z ktorymi mieszkam. ani jeden ani drugi mi nie pomaga. nie mam juz nawet ochoty jesc i zyc. czuje sie z tym wszystkim sama . ciagle placze.. nie chcezeby moja corka to widzialabo wiem ze i ona wtedy cierpi . jedyne czego chce to zasnac i sie nie obudzic.
 
następne »
strona 1 z 14
reklama
DlaPacjentow24.pl
Najpopularniejsze artykuły
Paciorkowiec w ciąży groźny dla dziecka Paciorkowiec w ciąży groźny dla dziecka

W ostatnim trymestrze ciąży warto zrobić test na obecność paciorkowców. Sprawdzi on, czy w pochwie...

więcej

9865

Badanie moczu w ciąży: interpretacja wyników Badanie moczu w ciąży: interpretacja wyników

Badanie moczu to jedno z podstawowych badań w ciąży. Kobiety w ciąży powinny wykonywać badanie...

więcej

12325

Cukrzyca ciążowa: kontroluj cukier w ciąży na bieżąco, od tego może zależeć zdrowie twoje i dziecka Cukrzyca ciążowa: kontroluj cukier w ciąży na bieżąco, od tego może zależeć zdrowie twoje i dziecka

W ciąży badaj regularnie poziom cukru we krwi. Jeśli poziom cukru zacznie rosnąć, będziesz wymagała...

więcej

12527

9 rad na dziewiąty miesiąc ciąży 9 rad na dziewiąty miesiąc ciąży

Końcówka ciąży przypomina zajęcia w szkole przetrwania - z dnia na dzień robi się coraz ciężej....

więcej

9966

Zamów bezpłatny newsletter

zapisz się
Autodiagnoza

Wybierz badanie

albo

Alfabetyczny indeks badań

A B C D E F G H I J
K L Ł M N O P R S Ś
T U W Z Ż
Eksperci

Obecność skrzepów krwi we krwi miesiączkowej jest objawem bardzo obfitych krwawień miesiączkowych, zwykle towarzyszą im bóle brzucha. Obfite krwawienia miesiączkowe, zwłaszcza jeśli występują od...

Grupy wsparcia
data

Wrzesień 30, 2014

Moi drodzy, odłóżcie suplementy :) Kupiłam kilka miesięcy temu zieloną kawę Islaverde. Zmielona jest kriogenicznie, a jej wpływ na zdrowie jest niesamowity. Sama kawa smakuje obrzydliwie, ale ja dodaję ją do koktajli i soków owocowych (proszę, nie mówcie że to na diecie nie jest...

data

Wrzesień 29, 2014

Może nie schudłam 20 kg w ciągu dwóch miesięcy ale w udało mi się zrzucić 14 kg w przeciągu trzech miesięcy a to wszystko dzięki cudownemu połączeniu diety i amerykańskich tabletek Foreverslim.Nie była to żądna katorżnicza praca.Niewielkie zmiany w jadłospisie a za to wielka zmiana na...

data

Wrzesień 28, 2014

3 miesiące i 12 kg mniej... bez diet, bez wyrzeczeń i forsujących ćwiczeń. Samo się. Po odstawieniu pigułek antykoncepcyjnych. W wieku 38 lat.

data

Wrzesień 30, 2014

Czy slim coffee można w mleku rozpuszczać .

reklama
Zdrowa społeczność

Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody MURATOR S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody MURATOR S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.